رکوئیم زندگی به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت پنجاه و پنجم :
جمع شاد بود و فقط و فقط صدای ما جوانها میآمد.
بیشتر کلکل تیام و بهراد و پرهام بود و باقیمان میخندیدیم.
زرق و برق تولدهای دیگر را نداشت اما آنقدری خوش میگذشت که دوست نداشتم آن شب تمام شود.
بهراد بالاخره دوربین به دست شد.
دوربینش را آورد و از همهمان عکس گرفت.
سفره را روی زمین انداختیم و با کمک بقیه وسایل را چیدیم.
مامان و خاله سمیرا و عمه ترنج نشسته بودند.
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۵۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
سحرناز
0خواهش
۵ سال پیشسحرناز
2سلام ، تولدت تون مبارک امنه جون انشاالله همیشه بدرخشی عزیزم
۵ سال پیش
آمنه آبدار | نویسنده رمان
سلام عزیز دلم، خیلی ممنون😘❤
۵ سال پیشهلی
2وووییییی بعد مدت ها بیای و با چندتا پارت مواجه بشین بهترین حسه😃😍
۵ سال پیشآرو
1هیجان داشت پارت امروز اما مثل اینکه نیومد ، پیش میاد بالاخره ممنون آمنه جون
۵ سال پیشاسرا
26چرابعضی جاهاهنگام خوندن حس میکنم عرشیا زنده حاجی بابا میدونه ازمرگش توحرکتش این حس بهم میده نمیدونم شما چه نظری دارید
۵ سال پیشRozita
7حس منم همینو میگه که عرشیا زندس
۵ سال پیشDayana
3😍😍😍
۵ سال پیشسارای
6سلام عالی بود♥️♥️
۵ سال پیشتینا
3اولین نفر خوندمش😍 مرسی عالی بود
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...

فن امنه
1عاشقتم امی جون بهترین نویسنده ی روی زمین تولدت مبارک ایشاالله اون بالا بالا ها ببینیمت و همیشه برامون بنویسی